Szkoła Podstawowa nr 8

im. Kawalerów Orderu Uśmiechu w Świdnicy



TOWARZYSTWO MIŁOŚNIKÓW LWOWA I KRESÓW POŁUDNIOWO - WSCHODNICH

Oddział Świdnica

tel.0 74 852-14-12 



L.dz.43/12                                                         Świdnica, 12 października 2012r.

 

Szkoła Podstawowa 

im. Kawalerów Orderu Uśmiechu  w Świdnicy

Towarzystwo Miłośników Lwowa i KPW. o/Świdnica zwraca się do Dyrekcji oraz młodzieży Szkoły Podstawowej nr 8 w Świdnicy z prośbą o nawiązanie współpracy w zakresie wspólnego uczczenia pamięci Polaków, którzy zginęli podczas działań wojennych w latach 1939—1947 na Kresach Wschodnich.

Miasto Świdnica upamiętniło wydarzenia historyczne i wojenne poszczególnymi obeliskami, które znajdują się na cmentarzu przy ul Bobrzańskiej. Kierując się założeniami statutowymi naszego towarzystwa, jesteśmy zobligowanie do wspierania Kresowian, którzy pozostali poza granicami Polski oraz do krzewienia kultury i historii Kresów i Lwowa, i przekazywania jej młodym pokoleniom.

Przypominamy że ziemie kresowe były przynależne do Polski, to jest od panowania Króla Kazimierza Wielkiego. To on zdecydował przeciwstawić się najeźdźcom. Pragnął ustabilizować wschodnie granice Polski i zbudować twierdzę. Zdawał sobie sprawę ze strategicznego położenia Lwowa i uczynił to miasto swym głównym bastionem. Gdy umierał, proste drewniane fortyfikacje zastąpione były kamiennymi murami. Od tego czasu Lwów został włączony w historię Polski, uwikłany w przypływy i odpływy wojennych zmagań trwających całe stulecia. Pod naciskiem niemal nieustających ataków heroiczne tradycje przekazywano w lwowskich domach z ojca na syna. Kupcy, rzemieślnicy, ludzie ubodzy – cała ludność chwytała za broń razem ze szlachtą.

W dobie renesansu zapraszano w lwowskie mury kupców różnej narodowości: Greków, Żydów, Turków, Ormian, Węgrów, Niemców. Wielu tam się osiedliło, przyciągniętych urokiem miasta i jego humanitarną tolerancją, która nie stawiała barier przed religią. Lwów osiągnął wysoki poziom kultury.

Wiek XVII stanowił dla Polski czas wojen Kozackich, w czasie których zginął kwiat polskiego rycerstwa. Zostały poniesione wielkie straty, co osłabiło kraj i zainspirowało sąsiednie państwa do przeprowadzenia rozbiorów Polski. Rok 1675 był świadkiem rozłożenia się obozem dziesięciu tysięcy Turków i tatarów wokół Lwowa. Zwyciężył ich Sobieski.

Godzina nieszczęść wybiła dla Polski i jej wiernego miasta w wieku XVIII Uniwersytet Jana Kazimierza zastąpiono niemieckim. Teatr stał się niemiecki, upowszechniono cenzurę. Galicja miała stanowić rynek dla austriackich produktów. Patrioci byli stawiani w stan oskarżenia. Po roku 1863 problemy nękające Monarchię Ausro-Węgierską wykorzystywano do uzyskania dalszych ustępstw, lecz pojawili się wielcy patrioci, tacy jak: Wincenty Pol, historyk Karol Szajnocha, mąż stanu Franciszek Smolka, którzy nie pozwolili na upadek miasta.

W końcu XIX stulecia Lwów był miastem na nowo kwitnącym i cała Galicja odczuwała to korzystnie. Rozpoczęto tworzenie przemysłu chemicznego, hut, cementowni i cegielni, nawozów sztucznych i narzędzi rolniczych. Wznoszono monumenty, upiększenia miasta, pomniki wielkich Polaków: Jana Sobieskiego, Jana Kilińskiego, Smolki, Adama Mickiewicza oraz Kornela Ujejskiego. Własnymi rękoma usypano Kopiec Unii Lubelskiej upamiętniający zjednoczenie Polski i Litwy. Ossolineum było dumne z pół miliona książek oraz tysięcy rękopisów. Tuż przed pierwszą wojną światową Lwów stał się ponownie żywym, promieniejącym miastem.

Koniec mocarstw zbliżał się nieustępliwie do października 1918 roku. Każdy dzień przynosił śmiertelne ciosy. Jaki dziwny widok przedstawiał Lwów w dzień Wszystkich Świętych 1918 roku. Strzelcy Siczowi opanowali Lwów, oplakatowali miasto, informując, że Ukraińska Rada Narodowa przyjmuje miasto Lwów i całe terytorium ukraińskie. W szkole im. Sienkiewicza zbiera się grupa młodzieży szkolnej pod dowództwem Z. Tatara i Boruty Piechowicza, tworząc zbrojną placówkę. obrońców Lwowa. W ślad za nimi organizuje się młodzież akademicka, występując przeciwko ukraińskiemu wojskowemu zamachowi stanu. Nie oni zaatakowali, zostali zmuszeni do obrony. Nie sięgali po cudzą własność, lecz bronili swej ojczyzny, swych domów, szkół, fabryk. Stanęli do walki na początku wręcz z gołymi rękami: z szablami, ze strzelbami, pistoletami wyciągniętymi z lamusa. Z czasem zdobywali nowoczesną broń maszynową zdobytą na zawodowym wojsku przeciwnika.

Wśród obrońców Lwowa byli robotnicy, urzędnicy, księża,. kobiety, dzieci oraz starcy. Najbardziej ofiarni okazali się gimnazjaliści. Im to nadano dumny przydomek „Orlęta Lwowskie”. Setki spośród nich zginęły, broniąc ojcowizny i torując drogę odsieczy. Najmłodszy obrońcy - trzynastoletni Antoś Pietrykiewicz i czternastoletni Jurek Bistchan zajęli miejsca w panteonie Lwowskich Orląt. Państwo Polskie odznaczyło Lwów Krzyżem Virtuti Militari. Walki o Lwów zakończyły się 22 listopada.

 Po listopadowych bojach 1918 roku okaleczone miasto stopniowo wraca do normalnego życia. Liczne skupiska grobów, które znajdowały się koło szkoły im. Sienkiewicza, w Ogrodzie Jezuickim, w Parku Stryjskim i obok politechniki, postanowiono przenieść do wybudowanego specjalnie cmentarza Panteonu Chwały Obrońców Lwowa, obok Cmentarza Łyczakowskiego. Każda listopadowa rocznica obchodzona w Polsce przypomina, że w zdradziecki sposób zabrano nam miasto Lwów, a na mocy Konferencji Poczdamskiej Lwów pozostał poza granicami naszej ojczyzny. W swój herbowy symbol wojennej zasługi wpatrzony i wiecznie swej roli dziejowej pomny Lwów, nadal wszelkimi siłami okazuje Odrodzonej Rzeczypospolitej Polskiej, że służbie jej pozostał zawsze wiernym, SEMPER FIDELIS!

Ten krótki rys historyczny burzliwych dziejów Lwowa przypomina losy naszych rodaków i miasta, które stanowiło integralną część naszej ojczyzny. Zachęcamy więc młodzież do podtrzymywania tradycji historycznych związanych z dziejami miasta Lwów. Proponujemy uczniom, aby stali się strażnikami narodowych pamiątek, gdyż „nad Świdnicą wciąż unosi się duch Kresów, który każe pamiętać o miejscach, skąd wiatr historii przywiał w te strony osadników z miejsc bronionych przez Skrzetuskiego, Kmicica i pana Wołodyjowskiego”.

 Z poważaniem:

 Karol Liwirski , prezes świdnickiego oddziału Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich  


 

Gratulujemy...




Karolinie Chrzanowskiej wyróżnienia w VII Międzyszkolnym Konkursie Plastycznym „Niebezpieczne sytuacje w szkole – jak im zapobiegać”




Karolowi Drozdowi wyróżnienia w Międzyszkolnym Konkursie „Najpiękniejsza Rodzinna Szopka Bożonarodzeniowa”




  Amelii Cieślak wyróżnienia w Międzyszkolnym Konkursie „Najpiękniejsza Rodzinna Szopka Bożonarodzeniowa”




Natalii Ruszaj III miejsca w Drugiej Ogólnopolskiej E-Spartakiadzie Dzieci i Młodzieży pod patronatem Narodowego Rozwoju Sportu „Polski Sport 2024” w koszykówce  




Julii Kunas wyróżnienia w Konkursie Plastycznym „Kartka świąteczna ~ Boże Narodzenie – Nowy Rok”




Konstancji Kulak nagrody w Konkursie Plastycznym „Kartka świąteczna ~ Boże Narodzenie – Nowy Rok”




Wiktorii Bejster nagrody w Konkursie Plastycznym „Kartka świąteczna ~ Boże Narodzenie – Nowy Rok”




  Jakubowi Zarzyckiemu nagrody w Konkursie Plastycznym „Kartka świąteczna ~ Boże Narodzenie – Nowy Rok”




E-DZIENNIK, LOGOWANIE DO DZIENNIKA



DOŁĄCZ DO NAS NA FACEBOOKU



NASZE SUKCESY 2013/2014